بایگانی‌ ماهانه: می 2018

تعریف جراح و جراحی 0

تعریف جراح و جراحی

جراحی نه فقط یک دانش یا فن یا مهارت که یک هنر است. هنری عجیب که با کوهی از دانش آمیخته شده است. جراح با استرس و تحمل سختی های طاقت فرسایی که با عمق جان و دلش حس می کند، به واسطه ی رنجی که در سالهای سال به واسطه ی کسب علم و دانش و تمرین سختی ها و مرارت های پی در پی و کسب تجربه کشیده است، جان می بخشد. چه کاری زیباتر از بخشیدن جانی در ازای آب شدن تدریجی در استرس حفظ جانی که دارد از بدن خروج می کند؟ این دستان شفابخش ارزشمند است نه به واسطه پولی که برایش می دهند، که به واسطه ی هنری که به خرج می دهد و ظرافت را در کنار قدرت به کار می برد. آری، جراحی علم پیچیده ایست. یک جراح خوب باید در درجه اول یک پزشک حاذق باشد، خوب تشخیص بدهد، خوب شرایط را تخمین بزند، و هر کیسی را برای جراحی انتخاب نکند. در هر برشی که می دهد باید به تک تک بافت ها و سلول های بدن بیمار احترام بگذارد و کمترین برش را بدهد مگر چاره ای نداشته باشد. هر زخمی که جراح بر پیکره ی یک بدن وارد می کند یک زخم بر روح او وارد می شود. اینجاست که وجدان معنی می یابد. جراح کسی است که از درد وجدان تا صبح بر بالین بیمارش بیدار است، بیمار و جراحی خود را ناموس خود می داند و با درد و رنج او می میرد و با بهبودی بیمار خود جانی تازه می یابد. تا جراح نباشید هیچ وقت یک جراح را درک نخواهید کرد. جراح بودن یک موهبت است که خوب بودن در آن بسیار بسیار سخت است. جراحی علمیست بی پایان و البته زیبا و البته شغلیست پر از استرس و توام با تلخی ها و شیرینی های بسیار است. پدرم جراح انسان ها بود و جان خیلی از انسان ها را نجات داد. من نیز جراح سایر موجودات جهان و در ابتدای راهی سخت. الان که به نگاه عمیق او می نگرم تازه می فهمم استرس هایی را که کشید و هیچ نگفت. تازه می فهمم هنری که داشت و تعریف نکرد. تازه می فهمم هر نتی از این موسیقی که نواخته می شود مقدمه ایست از آهنگ زندگی و کنار هم قرار گرفتن استرس و هنر و علم و تجربه و تواضع و همدلی و صبر و شجاعت و وجدان، نت هایی هستند که موسیقی جراحی را می سازند. از نظر من جراح انسان و حیوان بودن تفاوتی ندارد؛ نت های این موسیقی پیچیده یکی است و همه ی ما جراحان تجربه هایی پیچیده در دوره های مختلف زندگی کاری خود داریم. کاش مردمان سرزمینم هم قدری این شغل سخت را درک می کردند و فقط به عایدات مالی آن توجه نمی کردند که عایدات مالی آن در کنار ارزش های اخلاقی و معنوی آن که ما برایش تلاش می کنیم هیچ ارزشی ندارد. دستانی که جان می دهند ارزشمندند حتی اگر نخواهیم آن ارزش را ببینیم، آن، در ذات خود ارزشمند است. دکتر علی مشیری سی ام اردیبهشت ماه نود و هفت

آیا اینترنت پاسخ مناسبی به سوالات پزشکی ماست؟ 0

آیا اینترنت پاسخ مناسبی به سوالات پزشکی ماست؟

پزشکی و دامپزشکی پدیده هایی پیچیده هستند. متاسفانه برخی اینقدر کوته بین هستند که شان این رشته ها رو اونقدر پایین میاورند که بدون تخصص و تبحر کافی در این حوزه اظهار نظر تخصصی می کنند. ببینید در این تصویر چه می گوید؟ یک ام ار ای رو ممکنه ده تا رادیولوژیست بخونن و ده تا تشخیص متفاوت از یک بیمار بیرون بیاد. پس صرف اینکه یک عکس تو دست شماست چیزی رو نشون نمیده. بله یه موقع یک شکستگی ساده هست و تازه عکس گرفتید شاید بشه نظر اولیه ای رو داد ولی در موارد پیچیده که معمولا هم مشکلات حیوانات پیچیده تر از انسان هست چون نمی توانند حرف بزنند، حتما باید معاینات بالینی رو بگذاریم کنار یاقته های دیگر تا نظر بدیم. اخیرا یک موردی رو اورده بودند درمانگاه که ظاهرا حامیش یکی از سوپراستارهای کشورمون هست که ما هم بازیشونو دوست داریم. ولی خیلی برای ما عجیب بود که تشخیص ما رو زیر سوال بردند و البته خدا رو شکر کلینیک های دیگه هم بعد از کلی ازمایش بیشتر تشخیص ما رو تایید کردند. این خیلی بده که #سوپراستار های ما فقط به صرف اینکه چند ساله حیوان داشته اند یا حامی بوده اند تو کار ما نظر تخصصی بدن و دخالت کنند. چه اتفاقی تو کشور ما افتاده که یک آدمی که تو کشور ما صرفا به خاطر بازی جلوی دوربینش مطرحه و سواد دامپزشکیش در حد صفر می باشد می آید و در مورد تشخیص ما و سایر همکارانمون در کلینیک های دیگر نظر تخصصی میده و دخالت می کنه؟ چطور میشه ما که ١۵ سال تحصیلات آکادمیک دانشگاهی داریم تشخیص نمی تونیم بدیم بعد تویی که سواد و دانش و تخصص دامپزشکی نداری میای و تو کار ما دخالت می کنی؟ هر چه انسان بیشتر بخشنده تر میشه مثل اینکه بعضی ها اشتباه محاسباتی می کنند. یه عده هم که از صبح تا شب می رن تو اینترنت دنبال این هستند که حیوانشون چشه که شاید بتوانند اینطوری صرفه جویی در هزینه بکنند. دوست عزیز، اینترنت پر از اطلاعات غلطه. سایت هایی هم که اطلاعات علمی درست رو بده نه تو ادرساشو می دونی و نه بلدی از توش اطلاعات درست رو در بیاری. ضمن اینکه برای شناخت یک بیماری، تشخیصش و درمانش حداقل باید ٢٢٠ واحد بخونی تا تازه بشی یک دکتر دامپزشک عمومی بعد تازه بری کلی دوره بگیریو امتیاز جمع کنی تا بتونی کلینیک بزنی طبابت کنی. اگه خیلی هم کارت درست بود یه ۵ سال دیگه می ری تخصص در یک شاخه ای از این دریای بیکران علم می گیری. من خیلی دوست دارم بدونم همکاران #پزشک ما با این مریض هایی که می رن اینترنت می خونن و واسه خودشون تشخیص می گذارند چطور برخورد می کنند؟ اینترنت و اطلاع رسانی خیلی خوبه ولی فقط برای افزایش سطح آگاهی های شما…